Choroby

Cholesterol

58Cholesterol jest substancją, która występuje we wszystkich tkankach. Jednak nadmiar cholesterolu stwarza niebezpieczeństwo dla naszego zdrowia. Wysoki poziom cholesterolu może być spowodowany brakiem ruchu, a przede wszystkim niewłaściwym odżywianiem. Posiłki bogate w dużą ilość tłuszczów zwierzęcych mogą prowadzić do wysokiego cholesterolu. Wysoki poziom cholesterolu prowadzić może do powstawania miażdżycy, a to z kolei prowadzić może do zawałów serca. To właśnie cholesterol, kiedy zgromadzi się w dużych ilościach w naszych tętnicach, powoduje zmniejszenie przepływu krwi i zatory. Aby zapobiec powstawaniu wysokiego cholesterolu bardzo ważne jest kontrolowanie naszych posiłków. Nie powinno się spożywać w dużych ilościach pokarmów bogatych w tłuszcze. Dobrym sposobem na zapobieganie gromadzenia się cholesterolu w naszych żyłach jest regularne uprawianie sportu. Ruch i spalanie przy tym tkanki tłuszczowej jest idealnym sposobem zapobiegania wysokiemu cholesterolowi, a także sposobem na jego obniżenie. Potwierdzone naukowo jest, że dolegliwości krążeniowe nóg częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Przyczyną tego jest fakt oddziaływania hormonów. Najczęstszą dolegliwością występującą u kobiet są żylaki. Zapobieganie powstawaniu żylaków jest trudne do określenia. Przede wszystkim należy kontrolować swoją wagę, która jest jedną z najważniejszych przyczyn. Z dolegliwością żylaków często mają kłopoty kobiety w ciąży. Dlatego w czasie ciąży równie ważna jest kontrola wagi. Kolejną przyczyną powstawania żylaków jest długotrwałe przebywanie w pozycji stojącej. Jeśli już ktoś jest zmuszony do tej pozycji, ze względu na rodzaj wykonywanej pracy, to powinien co jakiś czas wykonywać proste ćwiczenie. Wystarczy unieść ciało na palcach, a następnie szybko opuścić je na całą stopę. Pobudzi to krążenie. Ważne jest również unikanie odzieży ściskającej nogi oraz obuwia na wysokim obcasie. Nosze obcisłych spodni powoduje uciskanie żył i większe prawdopodobieństwo wystąpienia żylaków. Dobrze jest regularnie odbywać spacery. Wskazana wszelka forma ruchu i sportu.

Tagi: , , , , , , , ,

29 listopada 2010 Choroby, Zagrożenia

Łupież pstry

20Łupież pstry jest to grzybica warstwy rogowej naskórka o przebiegu przewlekłym, niedająca dolegliwości subiektywnych. Zmiany chorobowe widoczne są przeważnie na skórze klatki piersiowej, brzucha i szyi. Są to plamy o nieregularnym brzegu, często zlewające się ze sobą. Plamy mają kolor od żółtego, poprzez różowy do brunatnego. Mają też tendencje do nieznacznego złuszczania. Ogniska grzybicze stanowią barierę dla promieni ultrafioletowych, stąd po opalaniu pozostawiają białe plamy. Łupieżowi pstremu sprzyja nadmierna potliwość. Leczenie polega na przecieraniu ognisk chorobowych 40% tiosiarczanem sodu, Mykotolem lub Mykochlorinem bądź preparatami siarkowymi. Aby uniknąć przebarwień zdrowej skóry w wyniku opalania, terapię należy rozpocząć wcześniej, zanim poddamy ciało kąpielom słonecznym. W przeciwnym wypadku białe plamy powstałe na skutek opalania mimo wyleczenia grzybicy, pozostaną do końca lata. Należy podkreślić, że mimo skuteczności środków leczniczych, obserwuje się częste nawroty łupieżu pstrego. Grzyby przeżywają w odzieży, pościeli i stąd mogą nadkażać wyleczoną skórę. Zakażenie wirusem opryszczki następuje zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. Drobnoustrój przebywa w organiźmie w formie utajonej nie dając żadnych dolegliwości. W okresach osłabionej odporności spowodowanej na przykład wystąpieniem chorób gorączkowych, następuje intensywny rozwój wirusa, co objawia się wystąpieniem opryszczki. Popularne określenie opryszczki jako „zimno” ma swój rodowód prawdopodobni w tym, że towarzyszy ona przeziębieniom. Zmiany skórne zlokalizowane są przeważnie na wargach, w okolicach nosa i narządów płciowych. Na początku pojawiają się pęcherzyki wypełnione przeźroczystym płynem surowiczym. Treść ich po kilku dniach przysycha tworząc skorupki. Zanim wystąpią zmiany na skórze i podczas ich trwania, chorobie towarzyszy pieczenie i świąd. Opryszczka może być dolegliwością uporczywą i nawracającą, szczególnie jeśli chodzi o obszar narządów płciowych. Leczenie w takich przypadkach powinien prowadzić lekarz. Nie ma skutecznego leczenia przeciwwirusowego, dlatego terapia to przede wszystkim zapobieganie dodatkowemu rozwojowi infekcji bakteryjnej. Można stosować do tego miejscowe środki odkażające. Świerzb jest chorobą wywoływaną przez pasożyta o nazwie świerzbowiec ludzki. Zakażenie następuje przez kontakt z chorym człowiekiem lub poprzez ubranie i wspólną pościel. Typowe zmiany skórne obejmują najczęściej boczne powierzchnie palców, przedramiona, a przede wszystkim brzuch i pośladki. Stąd mogą rozprzestrzeniać się na inne okolice. W miejscach inwazji pasożyta widoczne są liczne ślady zadrapań, grudki, pęcherzyki, strupki i niekiedy zmiany ropne, gdy dołączy się wtórnie zakażenie bakteryjne. Te ślady zadrapań spowodowane są silnym świądem, który występuje, gdy ciało jest rozgrzane (w pościeli). U osób dbających o higienę, mimo zakażenia dolegliwości i wykwity skórne mogą być słabo zaznaczone. W rozpoznaniu świerzbu podobne jest wystąpienie podobnych objawów u osób z najbliższego otoczenia. Leczenie jest skuteczne pod warunkiem przestrzegania zasad: po kąpieli i wytarcia ciała preparat przeciwchorobowy, należy mocno wetrzeć w całą skórę z pominięciem twarzy i całej owłosionej skóry głowy. Lek wciera się raz lub dwa przez trzy kolejne dni. Czwartego dnia po kąpieli należy założyć czystą bieliznę i zmienić pościel. Ubrania i pościel mające kontakt z chorym muszą zostać wyprane i wygotowane.

Tagi: , , , , , , , , ,

25 listopada 2010 Choroby, Pielęgnacja

Grzybica naskórkowa

19Grzybica naskórkowa jest chorobą bardzo często spotykaną, rozwijającą się przeważnie w miejscach o wzmożonej potliwości jak dłonie, stopy, przestrzenie międzypalcowe i inne fałdy skórne. Ponieważ rozpoznanie i leczenie grzybicy naskórkowej dającej różnorakie objawy jest trudne, należy to powierzyć lekarzowi. Należy zwrócić szczególną uwagę na profilaktykę tego przewlekłego i dokuczliwego schorzenia. Ogniska grzybicy rozwijają się w skórze zmacerowanej nadmierną potliwością, tak więc noszenie obuwia gumowego, praca w wilgoci i wysokiej temperaturze, zaniedbania higieny osobistej sprzyjają rozwojowi grzybicy. Zakażenie następuje przez kontakt z przedmiotami, których używały osoby chore (przymierzenie obuwia na gołe stopy, używanie wspólnych ręczników, szczotek itd.). Grzybica łatwo rozprzestrzenia się w skupiskach ludzkich, w wyniku chodzenia bosymi stopami po wilgotnych podłogach w czasie kąpieli. Zapobieganie zakażeniom będzie polegało więc na unikaniu podobnych sytuacji, używaniu obuwia kąpielowego pod wspólnymi natryskami, zapobieganiu nadmiernej potliwości, noszeniu w lecie przewiewnego obuwia i skarpetek bawełnianych. Ważnym zabiegiem profilaktycznym jest dezynfekowanie narzędzi do pedicure, przyborów fryzjerskich, podłóg oraz podestów w zakładach kąpielowych. Liszajec najczęściej występuje u dzieci. Wywołany jest bakteriami z grupy paciorkowców lub jednocześnie przez paciorkowce i gronkowce. Chorobę tę cechuje duża zakaźność i dlatego łatwo rozprzestrzenia się w zbiorowiskach dzieci. Zakażenie może nastąpić poprzez kontakt bezpośredni lub przez przedmioty takie jak: zabawki, ręcznik, ubranie. Zmiany skórne zlokalizowane zazwyczaj na twarzy wokół ust i otworów nosowych mogą być przeniesione również na inne okolice ciała. W pierwszym etapie choroby na skórze pojawiają się pęcherze, które łatwo pękają, a wydzielina ich zasychając tworzy żółtomiodowy strup. Ognisko zakażenia może się rozszerzać na otaczającą okolicę. Przebieg choroby jest szybki, to znaczy w ciągu kilku dni nowe ogniska chorobowe mogą się pojawić w innych miejscach, lub prawidłowe leczenie nie może doprowadzić do zmian. Liszajec zlokalizowany w kątach ust tworzy tak zwane zajady. Do tego zakażenia mogą dołączyć infekcje grzybicze. Jako czynnik usposabiający uważa się niedobory witaminy B, urazy mechaniczne spowodowane źle dopasowanymi protezami zębowymi. Chore dziecko bezwzględnie nie może kontaktować się z innymi dziećmi.

Tagi: , , , , , , , ,

13 listopada 2010 Choroby

Część II

42Często mamy poczucie , że nie wszystkie nasze problemy zostały rozwiązane . Często taki efekt spotyka zabieganego lekarza i niekomunikatywnego pacjenta. I później jak mamy chodzić do lekarza, skoro on nam nic nie pomaga? Czy mamy całkowicie się zniechęcić do służby zdrowia ? Czy dla nich już naprawdę liczą się bardziej pieniądze, od zdrowia pacjenta ? Dla niektórych pewnie tak. Widzimy jakie to żałosne. To skoro , ktoś nie ma pieniędzy , to już jest skazany na zatracenie ? Bez przesady .Czasami pieniądze to nie wszystko. Chociaż nie wiadomo ile byśmy dali lekarzowi , to jeśli mamy umrzeć to i tak umrzemy i żadne pieniądze nie przywrócą nam życia, i nie zmienią tego faktu . Nawet jeśli, lekarz nie ma dużo czasu dla ciebie, sami powinniśmy się upomnieć o badania, a jeśli to potrzebne zwrócić jego uwagę. Jeśli dobrze wykorzystasz czas u lekarza, opowiesz mu o swoich dolegliwościach, w taki sposób by cię rozumiał i słyszał. A wtedy na pewno uzyskasz od niego niezbędne informacje. Wystarczy czasami ciągnąć za język. Przed pójściem do lekarza odpowiednio się przygotuj, tak abyś w pełni wykorzystała czas, który lekarz może ci poświęcić. Sami lekarze twierdzą, że jeśli by więcej czasu przeznaczali na rozmowy z pacjentami, łatwiej było by im wybierać właściwą terapię. Ale tylko wtedy, gdy pacjenci opowiedzieli by bardziej szczegółowo co im dolega. Ale przeciętny człowiek nie jest lekarzem, coś go boli , a nie jest pewien co. To właśnie do lekarza należy zrobienie badań, przebadanie pacjenta i określenie co mu dolega. Po to są lekarze , żeby leczyć ludzi chorych. Składając przysięgę, muszą być objęci także tajemnicą lekarską, i jak najlepiej sprawować swoją funkcję. Niestety lekarze, są coraz bardziej zajęci, tym co nie trze3ba. Udają zabieganych, a papierkowej roboty mają więcej niż kiedykolwiek . Większość lekarzy przyjmuje zbyt wiele pacjentów. Ogólna norma poświęcenia czasu choremu powinna wynosić piętnaście minut. Jednak nie wszyscy mogą przewidzieć, że czas muszą poświęcić na nagłe wypadki. Pacjenci często , też bywają małomówni.

Tagi: , , , , , , ,

12 listopada 2010 Choroby

O stronie

Bezsenność jest poważnym schorzeniem. Nie należy tego lekceważyć i w przypadku gdy występuje przez dłuższy okres należy zwrócić się o pomoc do lekarza. Bezsenność jest przeważnie objawem niedyspozycji organizmu. Zdarza się, że jest ona wywołana jakimś ciężkim okresem w naszym życiu. Przykładem mogą tu być jakieś zmartwienia, stres, egzaminy, ciężka i odpowiedzialna praca lub jakaś sytuacja rodzinna. W przypadku wystąpienia bezsenności z powodu któregoś z tych przykładów to wtedy raczej nie należy kłaść się wcześnie spać. Przed zaśnięciem warto się zrelaksować. Można to uczynić na przykład poprzez słuchanie spokojnej muzyki, czytając książkę lub wziąć ciepłą relaksacyjną kąpiel. Niekiedy pomocne jest wypicie przed snem szklanki mleka. Ważne przy bezsenności jest również jedzenie lekkich kolacji. Ciężkostrawne potrawy na pewno nam nie pozwolą szybko zasnąć. W ogóle ostatnią część dnia, czyli po kolacji, powinno się spędzać w spokoju. Nie zadręczać się jakimiś stresującymi myślami i nie wdawać się w rodzinne awantury. Trudno chyba znaleźć osobę, która nie cierpiałaby od czasu do czasu na ból głowy. Reklama: