Strategia UE wobec niepełnosprawności

38Główna odpowiedzialność za politykę wobec niepełnosprawności w Unii Europejskiej spoczywa na krajach członkowskich. Każdy kraj prowadzi w tej kwestii własną politykę i w indywidualny sposób buduje system wspierający osoby niepełnosprawne. Jest zgodne z zasadą pomocniczości, która mówi, że jeżeli coś można zrobi lepiej na poziomie krajowym, to tam powinno to się robić. Nie oznacza to jednak, że Unia nie interesuje się problemami niepełnosprawnych na poziomie wspólnoty. Jako przykład można tu podać finansowanie z Europejskiego Funduszu Socjalnego programów rehabilitacji zawodowej. W ostatnim czasie zaczęto mówić o niepełnosprawnych w zupełnie innym tonie. Czyniono to w kontekście praw człowieka, co znaczy że osoby niepełnosprawne mają te same prawa, co wszyscy inni obywatele. Jednak w rzeczywistości jest zbyt wiele utrudnień, aby można było z nich właściwie korzystać. Potrzebne tu są programy i mechanizmy wyrównujące szanse i zapewniające taki sam dostęp do praw. Polityka w stosunku do niepełnosprawnych prowadzona przez państwa wspólnoty jest inspirowana na działaniach Rady Europy i ONZ. Z polskiego prawa wynika, że pracodawca zatrudniający na etacie powyżej 25 osób, powinien obsadzić co najmniej 6% tego składu w postaci osób niepełnosprawnych. Jeśli tego nie zrobi podlega karze finansowej w wysokości 40% przeciętnego wynagrodzenia, jakie musiałby wypłacił każdej zatrudnionej osobie niepełnosprawnej. Kwotę tą uiszcza na rzecz PEFRONU, który zajmuje się finansowaniem WTZ. Jeśli zatem firma X zatrudnia 100 pracowników i nie w śród nich ani jednej osoby niepełnosprawnej, to musi ona uiścić karę za niezatrudnione osoby w terminie do 12 miesięcy. Natomiast firma, która zainwestowała w niepełnosprawnego pracownika dostanie od PEFRONU zwrot poniesionych kosztów na dostosowanie stanowiska pracy do możliwości pracownika oraz dofinansowanie do jego wynagrodzenia, szkoleń czy asystenta, który mu towarzyszy. Jednym z największych mitów dotyczących osób niepełnosprawnych jest przekonanie, że osoby posiadające pierwszą grupę inwalidzką nie są zdolne do podjęcia pracy. Wprowadza to w błąd zarówno samych niepełnosprawnych, jak i pracodawców. Na terenie Warszawy działa około trzynastu Warsztatów Terapii Zajęciowej (WTZ). Ich liczba jest zdecydowanie niewystarczająca i kolejki oczekujących są bardzo długie. Głównym tego powodem jest bark funduszy. Sponsorem generalnym tego typu działań jest PEFRON. Gdyby nie jego pieniądze, to utrzymanie się tylko ze środków darczyńców byłoby prawie niemożliwe. W Polsce szacunkowo występuje około 560 WTZ-ów, jest to zdecydowanie za mało do istniejących potrzeb. Przeciwnicy warsztatów twierdzą, że są one miejscem, gdzie niepełnosprawni tylko korzystają z różnych rozrywek i zabaw, a nie wdrażają się w samodzielność i umiejętności szukania pracy. W rzeczywistości takie zakłady pomagają niepełnosprawnym w nauce higieny osobistej, likwidacji z ich słownictwa wulgaryzmów, podszlifowaniu poprawnej polszczyzny czy zdobywaniu umiejętności specjalistycznych. Założenia prawne warsztatów są takie, iż miały one służyć rehabilitacji społecznej , jak i zawodowej. Coraz większą uwagę WTZ zwracają na umiejętności posługiwania się pieniędzmi, zwłaszcza przez osoby niepełnoprawne psychicznie.

Tagi: , , , , , , , ,

26 sierpnia 2010 Choroby, Niepełnosprawni

O stronie

Bezsenność jest poważnym schorzeniem. Nie należy tego lekceważyć i w przypadku gdy występuje przez dłuższy okres należy zwrócić się o pomoc do lekarza. Bezsenność jest przeważnie objawem niedyspozycji organizmu. Zdarza się, że jest ona wywołana jakimś ciężkim okresem w naszym życiu. Przykładem mogą tu być jakieś zmartwienia, stres, egzaminy, ciężka i odpowiedzialna praca lub jakaś sytuacja rodzinna. W przypadku wystąpienia bezsenności z powodu któregoś z tych przykładów to wtedy raczej nie należy kłaść się wcześnie spać. Przed zaśnięciem warto się zrelaksować. Można to uczynić na przykład poprzez słuchanie spokojnej muzyki, czytając książkę lub wziąć ciepłą relaksacyjną kąpiel. Niekiedy pomocne jest wypicie przed snem szklanki mleka. Ważne przy bezsenności jest również jedzenie lekkich kolacji. Ciężkostrawne potrawy na pewno nam nie pozwolą szybko zasnąć. W ogóle ostatnią część dnia, czyli po kolacji, powinno się spędzać w spokoju. Nie zadręczać się jakimiś stresującymi myślami i nie wdawać się w rodzinne awantury. Trudno chyba znaleźć osobę, która nie cierpiałaby od czasu do czasu na ból głowy. Reklama: Życzenia świąteczne wielkanocne śmieszne