Etapy powrotu do zdrowia

54Trzecia faza alkoholizmu prowadzi do bardzo groźnych zmian w psychice, zachowaniu i osobowości człowieka. Zmienia się cały świat a człowiek ulega rozdarciu i zniszczeniu. Ceną za upicie się są rosnące koszty emocjonalne. Uzależnienie z dnia na dzień przybiera coraz większe rozmiary. Alkoholika ogarniają przykre emocje a w konsekwencji włącza się system obronny. Picie staje się kłopotliwe, więc stara się usprawiedliwić swoje postępowanie. Pomaga mu to pozbyć się uczucia wstydu i zażenowania. Alkoholik broni swego picia i ukrywa swoją własną ruinę. W końcu zupełnie traci kontakt z rzeczywistością, własnymi uczuciami i zaczyna żyć w świecie ułudy i iluzji. W miarę rozwoju choroby racjonalizm działa coraz skuteczniej. Każdy kolejny pijacki wybryk powoduje coraz większe wyzuty sumienia, lecz mechanizm obronny, wyćwiczony do perfekcji, pozwala mu wybielać swoje zachowanie. W etapie tym bardzo wyraźne są huśtawki nastrojów. Człowiek miły i życzliwy, nagle staje się wrogo nastawiony i niedostępny. Objawy, które pojawiają się najpóźniej to ponure myśli samobójcze. Jeśli proces nie zostanie powstrzymany, spowoduje samobójstwo, lub też powolny i bolesny proces umierania. Pierwszym etapem powrotu do zdrowia jest uświadomienie sobie swojego stanu. Pacjent musi zaakceptować swoją chorobę, nie może uważać pobytu w szpitalu za przymus narzucony mu przez rodzinę. W trakcie drugiego etapu postawa człowieka ulega ogromnej zmianie. Przyjmuje on do wiadomości, iż jest chory i potrafi ująć swój problem w słowa. Trzecią fazę nazywamy akceptacją. Jej osiągnięcie to bardzo duży postęp w leczeniu. Miejsce zbuntowania i niedowierzania zajmuje akceptacja. Pacjent dostrzega zagrożenia związane z alkoholem. Teraz głośno potrafi przyznać fakt, że jest uzależniony. W tym etapie człowiek widzi swoją przyszłość nierealnie. Normalne życie toczy się za murami szpitala, a on sam nie zdaje sobie sprawy, że po powrocie do zewnętrznego świata będzie musiał żyć w nim bez alkoholu. Ostatni etap określany jest jako poddanie się. Pacjent godzi się z konsekwencjami, jakie pociąga za sobą picie. Człowiek otwiera się, akceptuje oraz podejmuje ryzyko kontaktów międzyludzkich. Cechuje go obawa o przyszłość. Dopiero pacjent w tym etapie leczenia widzi realnie swoją przyszłość. Taka postawa dowodzi, że rozpoczął nowy etap życia.

Tagi: , , , , , , , , , ,

19 sierpnia 2010 Leczenie, Pielęgnacja

O stronie

Bezsenność jest poważnym schorzeniem. Nie należy tego lekceważyć i w przypadku gdy występuje przez dłuższy okres należy zwrócić się o pomoc do lekarza. Bezsenność jest przeważnie objawem niedyspozycji organizmu. Zdarza się, że jest ona wywołana jakimś ciężkim okresem w naszym życiu. Przykładem mogą tu być jakieś zmartwienia, stres, egzaminy, ciężka i odpowiedzialna praca lub jakaś sytuacja rodzinna. W przypadku wystąpienia bezsenności z powodu któregoś z tych przykładów to wtedy raczej nie należy kłaść się wcześnie spać. Przed zaśnięciem warto się zrelaksować. Można to uczynić na przykład poprzez słuchanie spokojnej muzyki, czytając książkę lub wziąć ciepłą relaksacyjną kąpiel. Niekiedy pomocne jest wypicie przed snem szklanki mleka. Ważne przy bezsenności jest również jedzenie lekkich kolacji. Ciężkostrawne potrawy na pewno nam nie pozwolą szybko zasnąć. W ogóle ostatnią część dnia, czyli po kolacji, powinno się spędzać w spokoju. Nie zadręczać się jakimiś stresującymi myślami i nie wdawać się w rodzinne awantury. Trudno chyba znaleźć osobę, która nie cierpiałaby od czasu do czasu na ból głowy. Reklama: medycyna